အောင်ဒင်နဲ့သူ့အမေ အပိုင်း၄

အပိုင်း၄

ပုဇင်းပြောဖို့ပြင်နေတုန်း အမေက လက်ဖက်သုတ်ပန်းကန်လေးဆွဲပြီး အိမ်ပေါ်ကဆင်းလာတယ် 

ရေနွေးကြမ်းသောက် လက်ဖက်စားပေါ့ဗျာ ဧည့်သည့်လာရင် အသက်ကြီးကြီးငယ်ငယ် ရှိတာတစ်ခုခုချကျွေးဧည့်ခံရတာကျုပ်တို့မြန်မာတွေရဲ့ ဓလေ့ဘဲလေ မဟုတ်ဘူးလား...

" အရီးသန်း ကျုပ် ကသူစိမ်းမှမဟုတ်တာ အဲ့လိုတွေမလိုပါဘူး.."

မလိုဘူးသာပြောတာ ပုဇင်းရဲ့ လက်က ဇွန်းကိုကိုင်နေပြီ တဂဲ့ကောင်ဗျို့..
လက်ဖက်သုတ်လာပေးတဲ့
အမေဖင်ကြီးကိုကြည့်ပြီးကျုပ်လိုးချင်နေတုန်းဘဲဗျို့ 

အဖေလည်းပြန်လာခါနီးဆိုတော့ကျုပ် မေ့ထားလိုက်တယ်ခနတဖြုတ် ..

 ပုဇင်း လက်ဖက်သုတ်တွေ ပလုတ်ပလောင်းစားပြီး စကားပြန်စတယ်

" ဒီလိုကိုကြီးအောင်ဒင်ရဲ့ ..
ရွာကို အောက်လမ်းဆရာတွေကော အထက်လမ်းဆရာတွေကော တဖွဲဖွဲ ဝင်နားလိုက် ထွက်သွားလိုက် ဖြစ်နေတာ .."

" ဟေ ဟုတ်လား .." 

"ဟုတ်တယ် ကိုကြီးအောင်ဒင်ရေ .."

"အဲ့တာ ကိုကြီးအောင်ဒင်များသိမလားလို့ လာပြောတာ .."

" အာ ငါကဘယ်လိုသိမတုန်း.."

" ဒါဖြင့် ကျုပ်တို့ ဘယ်လိုလုပ်မတုန်း ရွာ ကိုထိခိုက်မှာစိုးရိမ်တာကိုကြီးရေ.."

ဒီကောင်ပုဇင်းပြောတာ ဟုတ်တယ်
ဘာလို့ အောက်လမ်းဆရာတွေ အထက်လမ်းဆရာတွေခြေရူပ်နေလဲကျုပ်လည်းစဉ်းစားရခက်နေတာပေါ့

ကျုပ်နဲ့ ပုဇင်း ရေနွေးကြမ်းသောက် လက်ဖက်သုတ်စားရင်းတွေးကြည့်နေတာပေါ့ ..

ကျုပ်တို့ ခြံရှေ့က ဆရာလိုဘာလိုလူလူ တစ်ယောက်ဖြတ်သွားရော ကျုပ်ကလည်း ဆရာကြီးဘာညာ မြှောက်ပင့်ပြီး နားပါအုန်း ခေါ်ပြီး 
ဧည့်ဝတ်ပြုလိုက်တယ် 

သူ့ဆီက စကားနှိုက်ကြည့်တော့

 သူတို့က
 ငါးရောင်ခြယ်တောင် ရဲ့ မြင့်မြတ်သခင်မကြီး
 ဆီက လေဟာနယ် ကွဲကြောင်း ပစ္စည်းကို သွားလုယူကျမှာ ဆိုလားဘဲဗျို့ ..

အထက်လမ်းဆရာတွေကတော့ အောက်လမ်းဆရာတွေမရ ရအောင် လုယူကြ လိမ့်မယ်

အောက်လမ်းဆရာတွေကလည်း အထက်လမ်းဆရာတွေကိုမပေးချင်လို့လုမဲ့ပွဲလေဗျာ ..

ကျုပ်လည်း အကြောင်းအရာကိုသိတော့
ထိုဆရာကလည်းခရီးဆက် ပုဇင်းကလည်း
လက်ဖက်ကုန်အောင်စားပြီးပြန်သွားတယ်ဗျို့ 

အဖေကတော့ပြန်ရောက်နေပြီ ..

ကျုပ်လည်းအလုပ်လုပ်စရာရှိတာလုပ်ပြီး 
ညဘက် သုံးယောက်သား ထမင်းလက်စုံစားကျတာပေါ့ဗျာ ..

စားသောက်ပြီး
အဖေက ရေနွေးကြမ်းသောက်ပြီး ကုလားထိုင်မှာ ထိုင်ရင်းလေ‌ညင်းခံနေတာပေါ့

ကျုပ်ကလည်း
 ဆေး‌ေပါလိပ်လေးဖွာပြီး ငါးရောင်ခြယ်တောင်ရဲ့ မြင့်မြတ်သခင်မကြီးကဘယ်လောက်ကိတ်မလဲ
လှနေမလဲဆိုတာ စဉ်းစားနေတာလေ ဗျာ..

ကျုပ်မသိလိုက်ခင် အနားကို အမေရောက်လာပြီး
" နင့်အဖေ မသိအောင် လိုးကြမယ်လေ .."

"အာ အမေ ရယ် ဖြစ်ပါ့မလားဗျာ့"

" နေ့ခင်းကသူဘဲတက်ကြွနေပြီတော့ဟယ် ခုကျ ဘာဖြစ်ရတာတုန်း.."

"အဖေရိပ်မိမှာဆိုးလို့ပါ အမေရဲ့ ..ပြီးတော့ နေ့ခင်းက လိုးထားတာ အမေ က မဝသေးဘူးလား.."

အမေက ပေါင်လေးစိပြီး 

"မဝသေးလို့ပေါ့ဟဲ့ သူတောင်းစားလေးရဲ့..."

အရမ်းထန်ပြီး ခံချင်နေတဲ့အမေ့ကိုကြည့်ပြီး 
ကျုပ်စိတ်ထဲ ညစ်ညမ်းတဲ့အတွေးပေါ်လာကောဗျို့ ...

" အမေ့ အဲ့လောက်ဖင်ခံချင်နေတာ သားဖြစ်တဲ့ကျုပ်က ဆန္နဖြည့်ပေးမယ် ..အရင်ဆုံး အမေယောက်ျားကို အိပ်အောင်လုပ်လိုက်ပြီးရင်
အိမ်အောက်ဆင်းခဲ့လိုက်."

" မလိုဘူး အိမ်အောက်ကိုဆင်းဖို့ကိုမလိုတာ..

"ဗျာ ဘယ် ဘယ်လို.."

ဆက်ရန်

Popular posts from this blog

အောင်ဒင်နဲ့သူ့အမေ အပိုင်း၁

အောင်ဒင်နဲ့အောက်လမ်းဆရာမ အပိုင်း၂

အောင်ဒင်နဲ့အောက်လမ်းဆရာမ အပိုင်း၃